V in Japan - Dag 14: De laatste dag in Japan

Dag 14: De terugkeer naar Tokyo + Shibuya & Narita

• Datum: vrijdag 26 oktober
• Weer: Zonnig en gezellig warm
• Gemoed: Vol energie!
• Passend lied: Placebo - Song to say goodbye

Vaarwel Kyoto

Ik werd wakker de volgende ochtend, met mijn batterijen volledig heropgeladen. Ik nam een douche en pakte mijn valies in. Steven en Francis hadden meer moeite met het inpakken dan ik. Ik grijnsde even, want ik was de enige die extra ruimte had voorzien in de koffer, net om dit soort miserie te vermijden. Ik had geen zin in langer wachten en ging naar beneden om rustig ontbijten in het Zen café.

Na het ontbijt ging ik naar de lift en zag ik de andere twee, die nog maar net klaar waren met inpakken en nu pas gingen ontbijten. Ik besefte dat ik dus wat vrij had, dus was het tijd om de plaatsen in dit hostel te verkennen die we nog niet gezien hadden: namelijk het dakterras! Ik nam de lift naar boven en genoot van de omgeving met dit mooie weer. Mijn camera kon niet ontbreken!

Eens terug op de kamer, hadden Steven en Francis net gedaan met eten. Met bagage in hand gingen we naar de balie. We checkten uit en wandelden terug richting Kioto station. In het station reserveerden we een zitje op de Shinkansen en vertrokken we terug richting Tokyo.

Terug in Tokyo – Shibuya Crossing en elk z’n eigen ding

In Tokio station bleek snel dat de bagagekastjes die groot genoeg waren voor onze bagage allemaal volzet waren. Dus wandelden we naar de Noordelijke ingang, waar we de bagageaflevering vonden. Bagage afleveren in ons hotel in Narita zou een hele dag duren (wat voor ons geen optie was), dus lieten we het daar tijdelijk stockeren tegen 500 yen per stuk bagage (wat ongeveer evenveel was als de lockers).

Nu we voor even van onze bagage verlost waren, konden we eindelijk eens goed rondkijken in deze vleugel van het station. We merkten op dat vele mensen foto’s aan het nemen waren (wij dus ook), omdat het een heel mooi deel was van het gebouw.

We namen de Yamamote trein om naar het Shibuya district te gaan en het alom bekende Shibuya kruispunt te zien (het drukste kruispunt van de hele wereld). Het is iets wat moeilijk in woorden te omschrijven is in woorden. Zelfs foto’s zijn moeilijk om de drukte en het algemeen gevoel weer te geven.

We wandelden in een van de vele shopping straten, maar kwamen redelijk snel tot de conclusie dat we alle drie verschillende dingen wilden doen op deze laatste dag. We besloten dan ook om ons voor deze laatste dag ons op te splitsen. We spraken 's avonds opnieuw af aan Tokio Station (de kant waar de bagageafhandeling is)

Ik heb nog wat winkeltjes bezocht voor wat souvenirs (trading cards, sake, enz). Daarna nam ik de trein naar Kurama station omdat ik opnieuw op zoek wilde gaan naar mijn jas (helaas zonder succes). Daarna ging ik nog eens naar Akihabara voor wat “original art” Yugioh kaarten die een van mijn vrienden gevraagd had.

En met oog op mijn horloge, kwam ik exact op het afgesproken uur (17u00) aan de Noord ingang van het station. Daar wachtten Steven en Francis al op me. Samen haalden we onze bagage op en namen we de Narita Express trein (richting Narita).

De Narita express (binnenkant)

Narita

Bij aankomst in Narita wandelden we uit het station. Daar vonden we snel een shuttlebus die ons (GRATIS) naar Hotel Nikko wilde voeren. Zo’n organisatie vind je niet in België, je kunt beter een taxi roepen.

We checkten in bij het hotel en dropten onze bagage in onze kamer. We merkten al snel dat dit het meest luxueuze hotel was van onze hele reis. Het bed lag ook geweldig goed. Dit zou een goede nachtrust worden, dat wisten we zeker.

Bij de voorbereiding was het een suggestie van Steven dat we voor onze laatste dag iets luxueuzer zouden gaan, om een goede nachtrust te hebben voor we aan de terugreis begonnen. En ja, dit was een goede keuze voor het laatste hotel op onze reis.

We namen de lift naar de restaurantverdieping, maar keerden bijna even snel terug toen we de prijzen zagen (luxehotels zijn duur, of wat dacht je). We gingen dan maar naar de benedenverdieping. Bij het binnen komen in de hotellobby hadden we een Lawson’s superette gespot op de benedenverdieping. Met ons beperkte restbudget was dit dan ook onze bestemming. Hier kochten we met onze laatste yens instant noedels, bier en snacks voor de volgende ochtend.

Eens terug in de kamer aten we de noedels, rustten we uit en hadden wat plezier met onze 1-yen munten (die vlogen letterlijk de kamer rond).

Relax, take it easy

We vielen in slaap nadat we de wekker gezet hadden. De volgende dag vertrokken we terug richting Europa.

Meer daarover in de volgende blogpost