Filip in Japan #3: Dag 07: Fukuoka op wielen

• Datum: Dag 07 - Donderdag 28 september 2023
• Gemoed: Zin om een fietstocht te doen!
• Weer: Warm, zoals wel vaker deze week
• Passend lied: Kirby and the Forgotten land Theme Song

Dwars door Fukuoka en Hakata

Op naar Fukuoka

Die ochtend werd ik wakker in een westers bed, in dit boekenhotel. Dat gevoel was toch heel anders dan een futon bed - geef mij maar een normaal bed zoals dit.

Ik stond op, friste me op, en ging naar de loungebar om te ontbijten - dit met mijn ontbijtticket in hand. Toen ik de dag hiervoor incheckte, kreeg ik van het hotelpersoneel de vraag wat ik deze ochtend zou willen eten als ontbijt. Ik kreeg een lijst met beperkte keuzes en had gekozen voor een croissant gevuld met ei, en een warme koffie. Mijn keuze werd op een ontbijtticket genoteerd en ik moest het ticket deze ochtend afgeven aan de kassa in de loungebar. Als resultaat kreeg ik een wachtrij nummertje. Ik zette me neer en niet veel later stond mijn ontbijt klaar aan de toog.

Neen, dit was duidelijk niet het uitgebreid Japans ontbijt van in Kumamoto, maar het was toch ook smakelijk om te eten.

Eens mijn ontbijt genuttigd was, keerde ik terug naar mijn kamer om mijn rugzak en mezelf klaar te maken voor de dagtocht. Eens klaar, verliet ik het hotel. Mijn eerste bestemming deze dag was Yanagibashi Rengo Market!

De ingang van de markt.

Yanagibashi Rengo market was een ochtendmarkt in Fukuoka, en ochtendmarkten in Japan zijn meestal de moeite waard om te bezoeken. Maar deze... niet echt. Deze ochtendmarkt stelde redelijk teleur. Op nog geen vijf minuten had ik alle kraampjes gezien. Gezien dit al mijn derde reis was, had ik al wat ochtendmarkten gezien in Japan. In vergelijking met markten zoals in Takayama of Osaka was dit nogal magertjes. Het hielp ook niet dat het best een eind wandelen was vanuit mijn hotel, en nogal ver van andere toeristische trekpleisters was verwijderd.

Ik zuchtte even, en wandelde dan maar naar een van de locaties die ik als back-up op mijn planning gezet had vandaag. Het eerste was "Tochoji tempel". Maar op baan naar deze tempel, passeerde ik langs een shopping center die er van ver best origineel uit zag. Dit viel echt op.

Ik wandelde dichterbij en spotte Gundam-gerelateerde posters en vlaggen die net naast de ingang hingen. Daarop afficheerde dit center zichzelf als "dé Gundam base van Fukuoka". Vreemd. Ik dacht dat LaLaPort dé Gundam base was van Fukuoka, gezien daar de grote gundam stond. Ach wat, ik ging binnen - ik had toch tijd.

Ronddolen in Canal City Shopping

Zo was het dus dat ik in het gigantische Canal City Shopping Center was binnen gestrompeld zonder het zelf door te hebben. En man, dit was gigantisch. Ik bezocht de Gundam winkel (veel bouwkits), en bewonderde de Gundam vlak naast de winkel. Deze Gundam was ook groot, maar een dwerg in vergelijking met wat er de dag hiervoor in LaLaPort stond.

Toen ik de winkel buiten was, spotte ik via de roltrap op de benedenverdieping een "standje" van uitgever Bandai Namco. Dat hield steek in mijn hoofd, gezien Gundam een Bandai Namco franchise was. Misschien hadden ze een iets grotere aanwezigheid in dit gebouw. Ik ging de roltrap naar beneden en keek mijn ogen uit. Dit was niet gewoon "een standje", de hele benedenverdieping was van Bandai Namco. Er stonden verkoopsplaatsen, een plaats om cardgames te spelen, een plaats om bouwkits samen te steken, crane games en andere arcadespelletjes, en een GIGANTISCHE rij met gachapon toestellen.

Deze foto omvat met moeite de helft van alle gachapon

Mijn frank begon te vallen. Dit was niet zomaar een willekeurig shopping center, hé? Ik bekeek Google Maps en de bevestiging volgde snel - dit was Canal City Shopping center. Zowat hét grote shopping center hier in het centrum van Fukuoka.

Ik besteedde dan ook veel tijd aan deze grote open ruimte. Ik bestudeerde de massa's gachapon om er eentje te vinden die me aan stond (ik zocht en vond sleutelhangers van Spy x Family). Ik twijfelde om een crane game te proberen, maar hield me in. Het was het beste om nu nog niet veel bagage mee te hebben, ik moest nog fietsen.

Na door deze arcaderuimte gekuierd te hebben, kuierde ik verder in dit shopping center. Ik snuisterde door de Shonen Jump winkel, door de Ghibli winkel en vond het Kirby café waar ik deze avond een reservatie had. Handig om te weten waar ik moest zijn.

Tochoji tempel

Eens ik alles gezien had wat ik wilde in dit shopping center, was het tijd om verder te gaan naar Tochoji tempel. Vanuit dit shopping center was de tempel nog zo'n goede 5 à 10 minuten wandelen.

De tempel viel op, omdat het een ouder uitziende tempel was die omringd was door moderne gebouwen en een drukke straat. De toegang was technnisch gezien gratis. Je betaalde wel 50 yen (twee keer niets), en in ruil hiervoor kreeg je een kaarsje en een wierookstokje. Men vroeg om het kaarsje aan te steken aan andere kaarsen en je wierrookstokje te laten branden met behulp van je kaarsje. Daarna plaatste je het wierookstokje in een urne en mocht je verder, om deze grote houten boeddha te aanschouwen. Verder mocht je op deze locatie ook een donker pad doorwandelen met schilderijen die Japanse mythologie weergeven (inclusief oni en heer Enma van de onderwereld). Speciaal, maar je voelde wel dat er iets mankeerde zonder tekst of uitleg, laat staan in een taal die ik versta.

Na dit tempelbezoek keek ik naar de tijd om te kijken hoeveel tijd er nog was tot de fietstocht deze namiddag. Ik merkte dat ik "iets" van tijd had om te lunchen, maar niet veel extra - niet genoeg om nog veel te bezoeken. Dus ik besloot ik een 7-11 superette te bezoeken en kocht wat lunch snacks en een drankje. Hierna wandelde ik naar een nabij gelegen park (Reisen park) om te lunchen. Het park was... het zoveelste in een rij in Fukuoka. Niet super, maar net voldoende voor mij. Een aantal bomen en een paar bankjes in de schaduw waar ik mijn lunch kon opeten. Gezien het lunchtijd was, was ik niet de enige met het idee om te lunchen in dit park. Nog mensen volgden - rokers en niet-rokers.

Na de lunch wandelde ik op het gemak verder en passeerde ik even door het grote Kushida Shrine, dat niet ver van dit park lag. Maar lang wilde ik hier niet stil staan, gezien dit shrine op de planning stond deze namiddag tijdens de fietstocht. Ik vervolgde mijn weg dan ook naar de plaats waar deze fietstocht zou door gaan.

Fietstocht doorheen Fukuoka

Om 13u moest ik aan "HafH Fukuoka THE LIFE" aanwezig zijn. Dit was een hotel, cafétaria en ook een verhuurplaats van fietsen. Het had ook verschillende ingangen, waardoor ik begon te twijfelen welke ingang ik moest hebben.

Een paar minuten voor tijd kwam iemand naar buiten die me een paar keer over en weer had zien gaan, rondkijkend en vroeg of ik voor de fietstocht kwam. Ik knikte en mocht binnen gaan. Ik werd begeleid naar een tafeltje, waar we ons met drieën aan zetten. Eerst dacht ik dat we met twee gasten deze rit zouden ondergaan, maar ik was een beetje verkeerd. De gids was Japans en kon niet genoeg Engels. De tweede persoon was een Engels sprekende student die perfect Japans kon en de uitleg van de gids zou vertalen (voor een zakcentje). Ik was dus wel degelijk de enige "gast" op deze fietstocht. Geen probleem voor mij (Dit was niet de eerste keer dat ik de enige persoon was tijdens een gereserveerde activiteit in Japan, dus ik keek er niet meer van op).

Ik kreeg een uitleg over hoe we zouden rijden, welke handsignalen de gids zou geven en dergelijke meer. Daarna kreeg ik een flesje water en gingen we naar onze fiets. Met fietshelm op en fiets in hand vertrokken we!

We fietsten doorheen Fukuoka. We reden langs enkele drukke straten en doorheen kleine wegjes. En uiteindelijk stopten we bij onze eerste halte: Fukuoka kasteel... Of toch wat er van over bleef.

Ja, hoewel Fukuoka kasteel destijds een architecturaal pareltje was, werd (volgens de gids) na de eenmaking van Japan gevraagd om het kasteel te ontmantelen. Dit om toekomstige opstanden te vermijden. En hoewel er in meer recente tijden plannen waren om het kasteel opnieuw op te bouwen om toeristen aan te trekken, is dit er nooit door gekomen omdat er geen bouwplannen bewaard zijn van het origineel kasteel. Moest het er ooit komen, zou iedereen snel door hebben dat het een "fake" kasteel zou zijn. Dus het enige dat hier lag, was een kleine uitkijktoren (dat toch een mooi zicht bood over de directe omgeving).

Hierna bezochten we nog een van de kasteelpoorten, waar we even bleven stil staan voor wat uitleg. Daarna reden we door naar en doorheen het nabij gelegen Ohori Park. Dit was origineel de kasteeltuin en is nu het grootste en mooiste park van Fukuoka. Niet dat de concurrentie sterk stond, had ik al gemerkt...

Maar laat me even mijn sarcasme aan de kant plaatsen, want dit was wel zeker een prachtig park en de naam "park" waardig. Een grote vijver (met bootjes), een breed parcours om rond te fietsen, wandelen of lopen (ideaal voor joggers, merkte de gids op). En er waren ook een paar cafetaria's, een in elke uiteinde van het park. We stopten bij een van deze cafetaria's om even uit te rusten en thee te drinken.

Na dit park fietsten we terug de andere richting uit, naar het andere stadsdeel van Fukuoka, genaamd "Hakata". Opnieuw zoefden we door een hoop kleine straatjes, links en rechts. Onderweg stopten we bij een klein winkeltje uitgebaat door een oudere dame. Hier kocht de gids ons allen een macha snack, dat we met plezier op aten.

Na heel wat kleine steegjes doorkruist te hebben, kwamen we hierna met de fiets aan bij de Shofuku-ji Tempel. Dit was de eerste "Zen Boeddhistische tempel" ooit in Japan. De gids legde uit dat Fukuoka (Hakata specifiek) de geboorteplaats was van Boeddhisme in Japan, toen vers overgewaaid uit China. Deze tempel werd toen aan de stadsrand van Hakata geplaatst. Maar gezien Hakata door de eeuwen heen enorm is uitgebreid en werd samengevoegd bij Fukuoka, kan je niet meer zien dat deze tempel ooit de stadsrand was.

De gids toonde ons een van de planten die hier groeiden en vroeg of aan de hand van de vruchten konden raden wat de plant was. Zowel ik als de student hadden geen idee, tot de gids zei: "we hebben het daarnet gedronken". Onze frank viel: Dit was een grote theeplant. De gids legde uit dat naast het boeddhisme, de Chinezen ook thee mee brachten vanuit het "vasteland" en de Japanners dit zeer dankbaar absorbeerden in hun eigen cultuur.

Daarna was het tijd voor de laatste stop op de fietstocht: Kushida Shrine. Dit is zowat de bekendste shrine van Fukuoka. We gingen hier rond, deden de gebedgewoontes (buig twee maal, klap je handen twee maal, doe je gebed en buig nogmaal). Alsook foto's. De gids nam veel foto's doorheen deze fietstocht.

We stopten nog een laatste keer aan een souvenirwinkeltje, maar daarna keerden we terug naar ons startpunt. Een terug aangekomen aan de fietsverhuurplaats, namen we afscheid van elkaar. Dit was een leuke fietstocht en ook de student was dankbaar om dit te mogen doen. Hij fietste graag, oefende zo zijn Japans en leerde nieuwe mensen kennen (hij studeerde marketing, dus ja).

Een bezoek aan het Kirby café

Er was nog wat tijd tussen de fietstocht en mijn bezoek aan het Kirby café. Deze tijd gebruikte ik om in Canal City nog eens in de Ghibli winkel langs te gaaen voor een verjaardagscadeau voor mijn nichtje. Alsook verkende ik wat meer van dit shopping center. Ik keerde terug naar de crane games en probeerde er een paar uit. Ik probeerde een crane game met "Ai Hoshino" van de serie "Oshi no Ko". Maar na enkele pogingen moest ik opgeven, dit ging echt niet en ik had het gevoel dat de figurine nog slechter lag dan toen ik begon.

Ietwat later wilde ik nog eens proberen met een figurine van Luffy uit One Piece, in zijn gloednieuwe "Gear 5" vorm. Dit was een ander soort crane game en hier had ik geluk. In slechts drie pogingen viel de figurine in het gat en had ik deze in mijn handen! Mijn eerdere teleurstelling was hierbij gereset naar vreugde!

Ik hield de tijd in de gaten en het was tijd om naar het Kirby café te gaan. Voor dit soort themacafé is altijd een reservatie nodig, en ja: ik had deze reservatie reeds gemaakt in België. Gelukkig had ik ook een afdruk gemaakt van de reservatiebevestiging, want het personeel kon geen Engels. Maar met behulp van deze afdruk konden ze de afspraak bevestigen en mocht ik binnen! Joepie!... Maar eerst even poseren voor een foto!

Ik werd gezeten en bestelde een Café latté met "print" naar keuze, alsook het speciale desertbordje in thema van de laatste Kirby Game: Kirby en de vergeten wereld. De koffie volgde snel, maar het was even wachten op dit desertbord. Een opdienster kwam na enkele minuten met een gsm met Google Translate actief om mij dudielijk te maken dat het "iets langer zou duren" (slim van haar om Google Translate te gebruiken). Ik gaf een "OK" en knikte vriendelijk. Ik had gemerkt dat er een notitie bij de menukaart zat met de opmerking dat dit speciale desert maar 1x per tafel mocht gevraagd worden, omdat het zoveel tijd in beslag nam om klaar te maken.

Tijdens het wachten kon ik niet anders dan dit mooie café te bewonden en (natuurlijk) wat foto's te nemen.

Uiteindelijk werd het desertbord opgediend en kon ik er van genieten. Dit was een visueel spektakel en de moeite om hiervoor langs te komen. De smaak zat ook enigzins goed. Niet élk onderdeel was super lekker, alles samen was het een smakelijke ervaring.

De fonteinshow

Na het Kirby café wou ik de fonteinshow in dit shopping center zien. Elk uur was er een licht-en-watershow, zo ook om 18u. Ik had op voorhand gezien dat er een One Piece show en een Godzilla show elkaar afwisselden en hoopte de One Piece show mee te maken om 18. Ik zat op tijd klaar met gsm camera in hand. Dit op een lantaarn naast het water - echt een goede positie om alles vast te leggen op beeld.

En om klokslag 18u begon de show... en wat volgde was een Disney medley... huh...?

Ja, hoewel de fontein-en-lichtshow mooi was om te zien, was er toch wat teleurstelling in mijn stem te herkennen. Dit was geen One Piece. Het viel me in dat ik de showprogrammatie tijdens de zomermaanden had opgezocht en in september niet meer gecontroleerd had of deze gewijzigd waren. Gezien ik gelezen had dat de One Piece en Godzilla voorstellingen speciale shows waren voor de watervalshow in dit shopping center had ik ook niet gedacht dat dit ZOU wijzigen. Maar blijkbaar was ik verkeerd.

Een kleine tien minuten later was de show afgelopen. Ik had de keuze om een uur te wachten om te zien of de andere show ook gewijzigd was. Maar ik wilde niet opnieuw teleur gesteld worden, dus ik ging verder... maar niet vooraleer ik de projectoren gecontroleerd had die alles projecteerden.

Sorry. Mijn jaren werken bij Barco hebben er voor gezorgd dat ik wat beroepsmisvorming heb en wou controleren wat voor projectoren dit waren. Het was echter moeilijk te controleren, gezien alle projectoren in een "hush box" zaten, maar hoogst waarschijnlijk waren het Panasonic projectoren (zéker geen Barco's, deze toestellen).

Dan passeerde ik nog even langs de "tax free" bureautje in dit shopping center. Een groot deel van de shops waren "Tax Free". Maar dit op een manier dat je taksen betaalde in de winkel, en de tickets kon binnen brengen in een bureel als dit. En als je voor een bepaald bedrag kocht (meer dan €40) en de aankopen werden goedgekeurd, kreeg je het bedrag van de belasting terug als cash. Ik wist niet of dit zou lukken, maar wou het op zijn minst proberen. Ik gaf mijn ticket van het Kirby café en de Ghibli winkel binnen en... de aankoop van eten telde blijkbaar niet mee. Jammer, maar helaas. "Shoganai" zoals ze in Japan zouden zeggen.

YATAI!

Tijdens de fietstocht had de student een open plaats op de Haruyoshi brug opgemerkt, waar elke avond een muziekvoorstelling plaats vond, samen met heel wat eet-en-drink kraampjes. Deze kraampjes maakten deel uit van de vele "Yatai" die in deze omgeving staan.

Ter referentie: Fukuoka heeft een passie voor eet-en-drinkkraampjes die zich spontaan mogen opstellen langs de Naka rivier. De term voor deze kraampjes is "Yatai". Elke avond gaan deze kraampjes open en laat me zeggen: Dit is een belevenis als je jezelf ooit in Fukuoka bevindt!

Ik keerde langs de Haruyoshi brug terug naar het hotel en merkte hoe de kraampjes en de dj op het podium de sfeer op de brug tot leven aan het wekken waren. Hier wou ik absoluut terug keren.

Na mijn rugzak in het hotel gedumpt te hebben, keerde ik terug naar de Haruyoshi brug en begon ik rond te snuisteren in de vele kraampjes hier. Ik kocht een goed biertje (een IPA) in een kraampje en een set gyoza in een ander. En ja, dit was lekker. En dit was genieten.

Na nog wat rond te kuieren keerde ik tevreden terug naar het hotel. Ik maakte mijn verslag op voor de dag en maakte plannen voor de volgende dag.

Ik was nog wat aan het piekeren over wat ik zou doen, maar eens ik in bed lag, had ik mijn beslissing genomen.

Wat die beslissing was, lees je in de volgende post. Tot dan, V out.