• Datum: Dag 04 - Maandag 14 mei 2018
• Gemoed: Start met weemoed (wil Osaka nog niet verlaten), maar de hitte laat me weg smelten
• Weer: ZON! Maar iets té veel van het goede
• Passend lied: The Lovin Spoonful - Summer in the City

JaPlan - Dag 04: Zweten in Osaka

Vaarwel, hotel

Ik werd als fris man wakker deze morgen en keek uit het raam naar het weer. Ik was blij, want het was mooi weer (Geen regen, joepie!).

Ik friste me op en ging met de lift naar beneden, om me naar het hotelrestaurant te begeven voor het ochtendbuffet. En zoals ik verwacht had, was het menu identiek als de dag daarvoor; met enig verschil dat de warme buffet elementen nu minder warm waren en bijgevolg minder smakelijk waren (bèèkes). Ik hield me dan hoofdzakelijk bij de mini-koffiekoekjes en proefde in de plaats eens van de kleine stukjes taart (die waren koel gehouden om te beginnen, dus dat gaf niet).

Na klaar te zijn met het ontbijt ging ik terug naar mijn kamer om mijn planning van de dag nog wat aan te passen. Je kunt wel verstaan dat ik na de bar hopping tour van de vorige avond absoluut geen zin had om daar 's avonds nog mee bezig te zijn. Het hielp dat ik nog een paar uur had tot de verplichte uitchecktijd. Ik stelde een aantal punten op die ik wilde doen met een prioriteitenlijstje. Daarna pakte ik mijn koffer en verliet het hotel.

Mijn kamer in Osaka

Ik kon mijn valies wel achter laten in het hotel tot 's avonds. Maar ik rekende snel uit dat terugkeren naar het hotel deze dag eigenlijk een omtoer zou zijn die me rap een half uur of meer tijd zou kosten. Dit wilde ik uitsluiten, dus sleurde ik dit dood gewicht maar even mee.

De eerste stop voor deze dag was dan ook het Shin-Osaka station. Dit om mijn bagage te dumpen, mijn JR-pas te laten activeren en een ticket te reserveren voor de shinkansen deze avond (richting Hiroshima). Ik was blij om nog een vrije, grote "coin locker" te vinden waar mijn valies in kon (joepie, daar was ik even van verlost).

Na ik van mijn bagage verlost was, zocht ik op mijn smartphone waar ik mijn JR pas kon laten activeren. Dit was in het JR-office, dat nagenoeg vlak naast de coin locker lag (toeval). Ik activeerde de pass en wandelde de hoek om naar de Shinkansen bureau's waar ik een ticket kon reserveren voor de Shinkansen. Je hoeft niet noodzakelijk te reserveren, maar het is aan te raden als je bagage mee hebt en die ergens kwijt wilt.

Umeda Sky Building en de Rooftop "Garden"

Na alle voorbereidingen voor de doorreis naar Hiroshima genomen waren, was dit het moment om nog meer gebruik te maken van mijn Osaka Amazing Pass. Ik sprong de trein op richting Umeda, om het Umeda Sky building te bezoeken. Bij aankomst kon ik het lokale Yodobashi shopping center bezoeken. Ik paste hiervoor, maar ging wel even het Square Enix café binnen dat vlak bij de uitgang lag. Nee, ik heb er niets gedronken (die Oolong thee van zaterdag lag nog vers in mijn geheugen). Maar ik kon het toch niet laten van iets gerelateerd aan Final Fantasy te kopen.

Na dit korte intermezzo stapte ik doorheen de Umeda wijk vol wolkenkrabbers, richting de Sky building. Nu ik buiten liep en niet meer vertoefde in metro- of treinhallen (met airco), merkte ik op hoe warm het eigenlijk aan het worden was. Het weer was een totaal contrast met de dag hiervoor. Dit was bakken-en-braden-weer. Zonnebril en pet waren goed van doen, hier... al merkte ik dat ik mijn pet niet bij had (huh, misschien in mijn valies?).

Een tiental minuten later kwam ik aan bij dit gigantisch duo flatgebouwen: 40 verdiepen hoog (+ observatorium). En mijn Amazing pass gaf me gratis toegang tot het observatorium. Na een roltrap, een lift (die peilsnel omhoog ging) en nog een lange roltrap (die tussen de twee gebouwen omhoog ging) kwam ik eindelijk uit op dit observatorium.

En dit kan je samen vatten als: "Mooie zichten en leuke plaats voor foto's te nemen".

Fun fact: de bar op het bovenste verdieping verkoopt verschillende Belgische bieren, die zelfs 100 yen goedkoper waren dan het Japanse bier van het vat. Het zal je dan ook niet verbazen dat bieren als Duvel, Chimay en Stella natuurlijk uitverkocht waren. Maar de Vedett was nog aanwezig. En zo kon ik bijgevolg lunchen met een Vedettje (grappig).

Tegenvallers: Nakanoshima park

Op de terugweg naar het station nam ik een binnenweg (Google maps suggereerde dit en was correct) en passeerde ik enkele leuke standbeelden in de vorm van dieren, maar dan iets kunstzinniger (foto-tijd).

Eens aangekomen in het station sprong ik de metro op. Tijd om de rozentuin van Osaka te bezoeken: Nakanoshina park. Bij de metrohalte nam ik natuurlijk de verkeerde uitgang. Yup, het park was niet aangeduid en mijn geluk is zelden goed. Maar eens Google Maps stopte met flippen (ideaal moment om te flippen), bracht het me terug op het goede pad. Ik wandelde naar de tuin en na enkele minuten te stappen (lees als: bakken) in deze volle zon , bereikte ik de ingang.

Ik keek van over de brug naar de tuin beneden en zag tot mijn teleurstelling dat de tuin in volle zon lag... en ik zuchtte even.

Ik wandelde door de tuin en zag de verschillende soorten rozen. De rozen waren mooi, maar ik kan het niet laten om op te merken dat de hoeveelheid nogal beperkt was. Ja, dit was eerder een standaard stadspark met rozen, dan een echte rozentuin. Het duurde dan ook niet lang eer ik alles gezien had en op zoek ging naar schaduw.

Ik vond schaduw onder een brug en rustte wat uit, terwijl ik de laatste druppels van mijn flesje drank binnen goot. Ondertussen plande ik mijn route naar de volgende stop, de Shi-Tennoji tempel. Ik twijfel even of ik niet eerder de boottocht in Dotonbori kon doen, maar schatte dat ik beide kon doen als alles vlot ging.

Shi-Tennoji tempel & Tennoji park

Een stevige wandeling verder kwam ik aan de metro lijn die mij naar de volgende bestemming zou brengen. En een half uurtje later (ongeveer) stond ik aan de Shi-Tennoji tempel.

Ik merkte op dat er opvallend weinig mensen aanwezig waren en de kraampjes naar de tempel leeg waren. En eens ik de ingangspoort passeerde, merkte ik op dat de tempel en pagode volledig in de steigers stond. Na bestudering van de plakkaten aan de ingang, merkte ik ook voor de eerste keer op dat er geen verwijzing was naar de Osaka Amazing Pass, ook al stond dit in mijn brochure. Na bestudering van het APass boekje (in de schaduw), zag ik in de kleine lettertjes dat je met de pass enkel de tuin kon bezichtigen. Voor de tempel zelf was het volle pot betalen.
Wauw, zo'n teleurstelling. Nu wilde ik écht niet meer betalen voor die tempel-in-renovatie.

Gelukkig was het domein rond de binnenste tempel wel te bezichtigen (wat ik ook deed, gezien ik hier toch was). Er was zelfs een kleinere zijtempel waarin monniken effectief aan het bidden waren. Dat was wel even interessant om te zien.

Na ik alles hier gezien had, voelde ik dat ik pompaf was door deze ellendige warmte. Ik rustte wat uit aan de schaduwkant van de toegangspoort en werd snel vergezeld door het handvol andere toeristen dat hier rond liep. Iedereen zag af van deze hitte.

Bij herberekening van de tijd naar Dotonbori en de boottocht merkte ik dat ik nét tijd te kort had om de boottocht te doen (oh, nee. En dat zou zoveel leuker geweest zijn dan deze twee teleurstellingen). Ik begon spontaan spijt te krijgen dat ik de plaats op de Shinkansen al gereserveerd had.

Maar ik zag op Google Maps dat als ik te voet door wandelde naar de volgende tramhalte (Tennoji), ik kon passeren langs het Tennoji park. Dat stond redelijk laag op mijn prioriteitenlijstje, maar het was het enige wat ik nog kon bezoeken in mijn beperkte tijd.

Eens ik ter plaatse was, leerde ik snel dat "Tennoji park" an sich eigenlijk niet bestond. Het parkgebied was eigenlijk opgesplitst in de zoo, het museum van fijne kunsten (en bijhorende Keitakuen tuin) en "Tenshiba Park" (wat een fractie is van de totale oppervlakte). Ik had geen zin of tijd in het museumbezoek en de zoo was gesloten op maandag, maar het Tenshiba parkje was vrij toegankelijk en nog enigzins leuk om te zien.

Het parkje was een stadspark zoals je er hier ook hebt, maar er was ook een voetbalschool (in teken van de anime Captain Tsubasa, leuk) en een hondentrainingsschool (voor typisch kleine stadshonden). Al bij al vond ik het geen verloren trip.

De hondenschool

Bestemming: Hiroshima

Na dit intermezzo nam ik de metro terug naar het Shin-Osaka station. Ik wandelde naar de coin locker en kreeg mijn bagage terug. Met wat zoekwerk vond ik het juiste Shinkansen platform, en eens ter plaatse zag ik dat ik nog tien minuten over had. Redelijk goed getimed. Het was even wachten in deze bakkende zon eer we op de trein mochten (de trein moest eerst volledig gereinigd worden), maar nagenoeg stipt op tijd stapten we op de "Sakura Line Shinkansen" en vertrok deze richting Hiroshima.

Na een uurtje en een half zoeven over de sporen arriveerde ik in het station Shin-Hiroshima... en ik slaagde er opnieuw in om de verkeerde uitgang te nemen en de verkeerde richting uit te lopen (HOE IS HET MOGELIJK?!). Deze keer was het iets erger, want ik had dat dood gewicht (mijn valies) om mee te sleuren. Na een vlugge check op Google Maps zag ik mijn fout in en keerde ik bijna letterlijk op mijn stappen terug. Maar deze wandeling is al vloekend omdat mijn voeten pijn begonnen doen en ik mijn dood gewicht mee moest sleuren, de volledig andere kant uit.

Maar kom,genoeg gezaagd en geklaagd - Uiteindelijk kwam ik toe bij het "New Hiroden hotel". Ik checkte mezelf in, ging de lift omhoog, stapte mijn kamer binnen en viel op mijn bed - doodmoe en uitgeput.

Na wat bekomen te zijn, bladerde ik door de hotelinformatie die op het bureau in mijn kamer lag. Ik maakte een koffie met de aanwezige waterkoker en doorspitte alle infobrochures. En handig genoeg, ik merkte in een brochure dat het hotel een restaurant en bar had (i-de-aal).

Ik had honger, maar mijn voeten waren in staking aan het gaan. Dus de geplande "verkenning" van Hiroshima zat er duidelijk niet meer in. Ik stelde mijn voeten voor om het restaurant van het hotel uit te proberen en zij gingen volledig akkoord (zolang het maar niet veel verder was). Ik was nog nét op tijd in het restaurant. Het was namelijk 20u15 en de ober zei dat de laatste bestelling werd opgenomen om 20u30. Ik bestelde een lekkere rijst-curry met "pork cutlet" (gepaneerde varkenscarbonade).

En dat was het voor deze dag. Ik bekeek mijn planning voor de volgende paar dagen en paste hier en daar wat aan. Ik voelde dat ik mijn voeten de volgende dag een beetje zou moeten sparen, want mijn reis was nog niet eens halfweg.
Sandankio is een hele of volledige dag stappen, dus schoof ik dit naar achter. In de plaats plande ik een rustige dag naar Miyajima eiland en het vredespark. En nu... rusten...

Tot de volgende dag, V uit.

Voor dag vijf? Klik hier.